Voedselinformatie voor Consumenten

Bij de communicatie op een etiket van een levensmiddel staat het informeren van de consument centraal. De consument kan via het etiket informatie krijgen over de samenstelling van het product, de hoeveelheid, de houdbaarheid, de mogelijke aanwezigheid van allergenen, de naam en adres van de verkoper, een bereidingswijze enzovoorts. Vermelding van een voedingswaarde is voor de meeste levensmiddelen verplicht, voor pure koffie en thee geldt een uitzondering en hoeft geen voedingswaardetabel worden opgenomen (mag wel). In samengestelde producten zoals bijv. een ijskoffie- of thee zijn ook andere ingrediënten toegevoegd en is het vermelden van een verplichte voedingswaarde wel verplicht.

Sinds december 2014 zijn nieuwe etiketteringsvoorschriften van toepassing volgens de zogeheten Verordening Voedselinformatie voor Consumenten (EU Verordening 1169/2011). In Nederland is er het Warenwetbesluit Informatie van Levensmiddelen (WIL). Belangrijke wijziging is dat er een groter lettertype moet worden gebruikt en dat voor veel producten een voedingswaardetabel verplicht is geworden.

Het vermelden van de herkomst van koffie en thee is op vrijwillige basis, mits consumenten niet misleid worden wanneer de herkomst niet is vermeld. Dit principe is een breed gedragen werkwijze voor de koffie- en theesector. De Europese Commissie heeft onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om de vermelding van herkomst te verplichten voor een aantal productcategorieën, o.a. koffie en thee. De KNVKT pleit samen met de Federatie Nederlandse Levensmiddelenindustrie (FNLI) en haar Europese brancheverenigingen voor het behoud van een vrijwillige herkomstetikettering omdat een verplichting zorgt voor een grote lastenverzwaring voor bedrijven en er, voor koffie en thee, onvoldoende toegevoegde waarde is voor consumenten in verhouding tot de kosten die gemaakt moeten worden (en die doorberekend zullen worden in de consumentenprijs). Vaak bestaan blends uit vele verschillende origines die per seizoen en oogst kunnen variëren. Als het vermelden van herkomst verplicht zou worden zullen veel producenten het etiket veelvuldig moeten aanpassen om deze variabele herkomsten te etiketteren. Productielijnen, logistieke stromen en administratieve systemen moeten daarop worden ingericht. Dit brengt hoge kosten met zich mee.

De Europese Commissie heeft naar aanleiding van het onderzoek aangegeven bij een vrijwillige herkomstetikettering te willen blijven voor o.a. producten die uit één ingrediënt bestaan. Ook koffie en thee vallen hieronder. De KNVKT juicht dit toe. De Commissie wil wel duidelijke regels omtrent de vrijwillige herkomstetikettering.